محافظ نظام نه باديگارد شخصي
یادداشتی بر فیلم بادیگارد_ مصطفی سیدآبادی



بادیگارد یعنی سینما. بادیگارد فیلم خوبیست که همه چیز دارد. شخصیت های خوب، فیلمنامه خوب، تصویربرداری خوب فضاسازی خوب،  اکشن خوب و کارگردانی خوب
عمدا خوب ها را تکرار می کنم چون بادیگارد فیلم خوبیست اما عالی نیست! که می توانست باشد با کمی تامل بیشتر در فیلمنامه ،با کمی تامل بیشتر در چینش و بیان دیالوگها، در روایت شخصیت ها و در حذف اضافات.

فیلم محافظ (که نگوییم بادیگارد؛ به اصرار قهرمان فیلم) درام سراپاییست که مخاطبش را تا انتها نگه می دارد. اما فیلم عالی می شد اگر بغض شخصیتش را مخاطب کاملا درک می کرد و فیلم عالی تری می شد اگر بغض شخصیتش بدون زور زدن به مخاطب منتقل می شد .
حاتمی کیا در برقراری حس همذات پنداری مخاطب کم کاری کرده. برقراری ارتباط با حاج حیدر خیلی راحت تر ازین می توانست شکل بگیرد.
 حاج حیدر بادیگارد افراد نیست او بدنبال محافظت از شخصیت! هاست. محافظی که از جانش گذشته تا از نظام حفظ کند در وظیفه اش تردید می کند چون مقدساتش عوض شده چون شخصیت ها دیگر شخصیت نیستند. فهماندن این به مخاطب کار ساده ایست اما حاتمی کیا عمدا حرف را می پیچاند، سختش می کند و آنقدر خاصش می کند که فقط آدمهای هم طیفش حاج حیدر را درک کنند. انگار کارگردان نمی خواهد یا واهمه دارد صراحتا به این مسئله بپردازد با اینکه اصل انگیزه کشمکش شخصیت و البته قصه همین مسئله است.
داستان حاج حیدر بعد از شروعی قوی، راحت پیش نمی رود، وا می ماند و عمدا از گفتن قصه طفره می رود و بازی موش و گربه راه می اندازد. اما سرپاست و کشش دارد چون شخصیت درستی دارد.
فیلم مثل فیلم چ و سکانس فوق العاده سقوط هلیکوپتر یک سکانس فوق العاده دارد البته به مدد فیلمبرداری عالی محمود کلاری ،سکانس تونل واقعا دیدنیست.
البته فیلم دو سکانس واقعا بد در خود دارد یکی سکانس آموزش رزمی و یکی سکانس موش گربه بازی مهندس نابغه با تیم حفاظت
البته مورد دوم یک اشکال اساسی به کارگردان است؛ مگر کار تیم حفاظت تعقیب و مراقبت از سوژه در برابر تهدیدها و حوادث احتمالی نیست؟ پس چرا تیم مثلا زبده حفاظت عوض اینکه با مدیریت و جایگیری صحیح از اطراف سوژه مراقبت کنند تا مبادا خطری به او نزدیک شود مراقب خود سوژه هستند و مثل ساعد* به سوژه چسبیده اند (ساعد شخصیت دستیار کاراگاه در یکی از برنامه های مهران مدیری که به طنز وقتی قرار بود نامحسوس سوژه را تعقیب کند به او می چسبید) .
با تمام این اشکالات هنوز بادیگارد فیلم خوبیست که در این وانفسای فیلمهای ژانر اجتماعی و آپارتمانی تصویر متفاوتی را پیش چشم تماشاگران خودش قرار می دهد.